Ένα από βασικά έργα στα οποία θα έδινε έμφαση η κυβέρνηση ήταν να ολοκληρωθεί η Αμβρακία Οδός (Αυτοκινητόδρομος Άκτιο-Αμβρακία ή Αυτοκινητόδρομος 52, Α52) στην Αιτωλοακαρνανία, μήκους 48,5 χλμ, με 4 λωρίδες κυκλοφορίας (2+2). Ο δρόμος θα ξεκινούσε από την Αμβρακία της Ιόνιας Οδού και θα κατέληγε στην υποθαλάσσια σήραγγα που συνδέει την Πρέβεζα με το Άκτιο. Πρόκειται για μια δέσμευση που είχε επαναληφθεί το 2019.
Η ολοκλήρωση του έργου αποσκοπούσε σε μια σειρά πλεονεκτημάτων: Μείωση των ατυχημάτων, καθώς θα παρακάμπτονταν αστικές και αστικοποιημένες περιοχές διέλευσης υπάρχουσας Επαρχιακής Οδού, μιας λωρίδας κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση με ενιαίο οδόστρωμα, ισόπεδους κόμβους και χωρίς έλεγχο προσβάσεων. Μείωση της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, λόγω περιορισμού των δυσμενών περιβαλλοντικών επιπτώσεων των οδικών μεταφορών. Ταχύτερη άφιξη στον προορισμό, μειώνοντας έτσι και τα λειτουργικά κόστη κίνησης των οχημάτων, όπως καύσιμα κτλ. Στις έμμεσες -θεωρητικές- συνέπειες εντάσσεται η αύξηση προσπελασιμότητας και άμεση συμβολή στην περιφερειακή ανάπτυξη και σύγκλιση με ευρύτερες και προνομιούχες περιοχές με αύξηση του οικονομικού – αναπτυξιακού δυναμικού της περιοχής. Ενίσχυση του τουρισμού και της απασχόλησης ως απότοκο της ανάπτυξης.
Αμβρακία οδός – ένα καθυστερημένο έργο
Η δημοπράτηση του έργου πραγματοποιήθηκε το 2009 ενώ τον Μάρτιο του 2010 συμβασιοποιήθηκε «σαλαμοποιημένο» σε τέσσερα τμήματα, καθώς 4 εταιρείες-εργολαβίες ήταν αυτές που επιλέχθηκαν για να κατασκευάσουν τα τέσσερα αντίστοιχα κομμάτια του δρόμου, με συνολικό προϋπολογισμό 340 εκατ. ευρώ και με αρχικό ορίζοντα ολοκλήρωσης τους 36 μήνες (3 χρόνια), δηλαδή έως τον Μάρτιο του 2013. Ανάδοχος στα πρώτα τρία ήταν η ΑΕΓΕΚ Α.Ε. και η θυγατρική της Ιονίος Α.Ε, ενώ στο τέταρτο, η ιταλική Consorzio Stabile Italimprese. Ωστόσο, μέχρι το 2017 δεν είχε ολοκληρωθεί ούτε το 50% του έργου, λόγω κακού αρχικού σχεδιασμού, γεωλογικών προβλημάτων, καθυστερήσεων στις απαλλοτριώσεις, αλλά και οικονομικές δυσχέρειες που ταλάνιζαν τις εταιρείες.Οι εταιρείες δεν έφεραν εις πέρας το έργο.
Πότε παραδόθηκε η Αμβρακία Οδός
Όταν ανέλαβε η ΝΔ την κυβέρνηση το 2019, είχε παραδοθεί -ήδη από τον Απρίλιο του 2019-, μόνο το πρώτο από τα τέσσερα κομμάτια -απόστασης 14 χλμ,- που ξεκινά περίπου 1,5 χιλιόμετρο μετά την Υποθαλάσσια Σήραγγα Πρέβεζας – Ακτίου και καταλήγει στην Βόνιτσα, στο ύψος του κόμβου με την Πάλαιρο (Σημείο 1 χάρτη).
Το εναπομείναν τμήμα των 32 χλμ περίπου δημοπρατήθηκε τον Μάιο του 2018, ανέδειξε προσωρινό μειοδότη άλλη κοινοπραξία στο τέλος του 2019, ο οποίος όμως ακυρώθηκε μέσω προσφυγής στο ΣτΕ. Το υπουργείο Υποδομών επιδίωξε την ακύρωση του διαγωνισμού, αλλά όταν αυτό εμποδίστηκε πάλι από το ΣτΕ, κατακύρωσε το έργο στον σημερινό ανάδοχο (που ήταν ο μόνος που ανανέωσε τις εγγυητικές του).
Στη συνέχεια, αρχές του 2020 το υπουργείο Μεταφορών ακύρωσε τον αρχικό διαγωνισμό προκειμένου να επαναληφθεί, ζητώντας από τους τέσσερις αρχικούς υποψηφίους (Intrakat, ΑΒΑΞ, GD Infrastrutture, Mytilineos) να ανανεώσουν τις προσφορές τους. Τελικά, μόνο η Mytilineos ανανέωσε την προσφορά παίρνοντας το έργο τον Αύγουστο του 2020.
Με τέτοιες ταχύτητες όμως, η Ελλάδα κινδύνευε, εάν δεν ολοκληρωνόταν η Αμβρακία Οδός μέχρι τα μέσα του 2023, να επιστρέψει τα χρήματα στις Βρυξέλλες, καθώς το έργο ήταν συγχρηματοδοτούμενο από την ΕΕ.
Η νέα κυβέρνηση, τον Δεκέμβριο του 2020, υπέγραψε σύμβαση-σκούπα με την εταιρεία «Μυτιληναίος Α.Ε.» (73,46 εκατ. ευρώ συν ΦΠΑ 17,63 εκατ. ευρώ) για να ολοκληρώσει το εναπομείναν τμήμα των 32,6 από τα 48,5 χλμ. του δρόμου. Μέσα σε 15 μήνες η εταιρεία έπρεπε να παραδώσει οπωσδήποτε τα πρώτα 17-18 χλμ. του άξονα, την παράκαμψη Αμφιλοχίας (Λουτράκι Αιτωλοακαρνανίας), «ώστε να γίνει ασφαλές το πιο επικίνδυνο τμήμα του υφιστάμενου οδικού δικτύου». Μέχρι τα μέσα του 2023, δηλαδή μέσα σε 2,5 έτη, (μέσα του 2023 που τερματιζόταν λογιστικά το ΕΣΠΑ, 2014-2020), θα έπρεπε να είναι έτοιμο όλο το έργο.
Έτσι, στις 22 Ιουλίου 2022 παραδόθηκε το τμήμα από την Ιόνια Οδό μέχρι την παράκαμψη Αμφιλοχίας (Λουτράκι Αιτωλοακαρνανίας), μήκους 17-18 χλμ.
Το έργο παραδόθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2024, και όχι μέσα στο 2023 όπως είχε δεσμευτεί η κυβέρνηση. Ωστόσο, η δέσμευστη θεωρείται ότι τηρήθηκε.
